Muzyka do restauracji i kawiarni bez dodatkowych opłat - jak to zorganizować

W restauracji i kawiarni muzyka rzadko ma jednego właściciela. Włącza ją ten, kto pierwszy przyjdzie na zmianę, zmienia ten, komu akurat nie pasuje, a odpowiada za nią i tak właściciel lokalu. Ten tekst jest o stronie organizacyjnej: jak ustawić to raz, żeby temat przestał wracać.

Nie znajdziesz tu porad o tym, jaki gatunek pasuje do lunchu, a jaki do kolacji. To opisaliśmy osobno. Tutaj chodzi o rzecz prostszą i mniej oczywistą: kto decyduje, na czym to gra i co się dzieje, gdy padnie internet albo gdy na salę przyjdzie nowa osoba.

Uporządkowanie tego zajmuje jedno popołudnie. Efekt jest taki, że przez następny rok nikt o tym nie myśli.

Kto w lokalu odpowiada za to, co gra

Formalnie odpowiada lokal, czyli osoba albo firma, która go prowadzi. Praktycznie decyduje ten, kto ma pilota albo kabel. Na styku tych dwóch zdań powstaje większość problemów.

W małej kawiarni sprzęt włącza barista. W restauracji kierownik sali albo ten, kto akurat otwiera. W obiekcie noclegowym bywa, że recepcja i sala śniadaniowa mają dwa różne źródła i nikt nigdy nie porównał, co z nich leci. Nikt nie działa tu w złej wierze. Po prostu nigdy nie zostało to ustalone.

Pierwszy krok jest więc nudny, ale konieczny: wskaż jedną osobę, która za to odpowiada, i zapisz, na czym lokal gra. Dopiero potem ma sens rozmowa o repertuarze.

Prywatne konto pracownika, czyli najczęstsze źródło bałaganu

Zdarza się to w co drugim lokalu i zawsze z tego samego powodu: było najszybciej. Ktoś podłączył swój telefon, bo akurat nie działał odtwarzacz, i tak zostało na dwa lata.

Wynikają z tego trzy rzeczy:

• Zestaw znika razem z osobą - pracownik odchodzi, playlista odchodzi z nim, a lokal zaczyna od zera.
• Nikt nie wie, co tam właściwie jest - po kilku miesiącach zawartość jest wypadkową cudzych upodobań i przypadku.
• Usługa jest prywatna - standardowe konto w serwisie streamingowym przewidziano dla użytkownika prywatnego, a nie dla odtwarzania tam, gdzie muzyki słuchają goście.

Co z tym zrobić

Rozwiązanie nie polega na zakazywaniu pracownikom czegokolwiek. Polega na tym, żeby lokal miał własne, stałe źródło dźwięku, którego nikt nie musi przynosić ze sobą do pracy. Sprzęt lokalu, nośnik lokalu, zestaw lokalu. Wtedy zmiana na sali nie zmienia tego, co słychać przy stolikach, a nowa osoba nie musi mieć w tej sprawie własnego pomysłu.

Nośnik, który po prostu leży przy sprzęcie

Tu wchodzi rzecz, o której łatwo zapomnieć przy planowaniu: nośnik ma znaczenie.

Płyta albo pendrive leżące przy odtwarzaczu działają zawsze. Nie wymagają logowania, nie potrzebują zasięgu, nie proponują niczego od siebie i nie przerywają w środku obsługi gościa. Kiedy padnie internet, a pada zwykle w piątek wieczorem, muzyka gra dalej, bo w ogóle jej to nie dotyczy.

Dochodzi do tego drobiazg, który w gastronomii bywa ważniejszy, niż się wydaje: nośnik widać. Płyta z okładką w barwach lokalu, stojąca przy sprzęcie, jest jednocześnie odpowiedzią na pytanie o to, co u was gra, a goście zadają je częściej, niż można przypuszczać. Wydajemy na płytach CD repertuar tworzony przez twórców spoza organizacji zbiorowego zarządzania, niezgłoszony do żadnej z nich, do którego mamy pełne prawa - z nadrukiem na samej płycie. Jeśli w lokalu nie ma czytnika, to samo trafia na pendrive z logo.

Bloki na porę dnia to kwestia grafiku, nie gustu

Restauracja od śniadania do zamknięcia zmienia się kilka razy. Rano jest cicho i jasno, w porze lunchu gwarno i szybko, wieczorem wolniej i ciemniej. O tym, że różne pory dnia proszą się o różne brzmienie, pisaliśmy w tekście o repertuarze od śniadania do wieczora.

Tutaj interesuje nas druga strona tej samej sprawy: bloki są przede wszystkim narzędziem organizacyjnym. Jeśli zestaw jest podzielony na trzy części, instrukcja dla obsługi brzmi krótko: rano pierwszy, po południu drugi, wieczorem trzeci. Każdy potrafi to wykonać bez zastanawiania się i bez własnych pomysłów.

Jeden zestaw na cały dzień ma tę wadę, że w naturalny sposób prowokuje ingerencje. Ktoś uzna, że wieczorem to już nie pasuje, sięgnie po telefon i cała wcześniejsza praca idzie na marne.

Ogródek, taras i to, co słychać na zewnątrz

Sezonowo jest to najczęściej pomijana część lokalu. Głośnik na ścianie budynku albo pod parasolem gra dla gości siedzących na zewnątrz, więc jest to nadal odtwarzanie publiczne. Miejsce liczy się tak samo jak w środku.

Warto też pamiętać o dwóch rzeczach czysto praktycznych. Na zewnątrz jest głośniej, więc to samo ustawienie głośności co w sali będzie nie do usłyszenia. Z drugiej strony dźwięk niesie się do sąsiadów, których nikt o zdanie nie pytał. Osobne, cichsze i spokojniejsze ustawienie na ogródek zwykle rozwiązuje oba problemy naraz.

Co przekazać nowej zmianie

Ostatni element, bez którego cała reszta rozjeżdża się po kwartale. Krótka instrukcja przy sprzęcie, pięć punktów:

1. Na czym gramy - konkretne urządzenie i konkretny nośnik.
2. Który zestaw o której porze - bez miejsca na interpretację.
3. Jaka głośność w sali, a jaka w ogródku - najlepiej zaznaczona wprost na pokrętle.
4. Czego nie podłączamy - prywatnych telefonów i prywatnych kont.
5. Do kogo dzwonić, gdy coś nie działa - jedno nazwisko, nie ogólne „ktoś z biura”.

Ta kartka jest ważniejsza niż wszystkie wcześniejsze decyzje razem wzięte, bo to ona sprawia, że ustalenie przeżywa rotację załogi. Wisi tam, gdzie stoi sprzęt, i musi być czytelna dla kogoś, kto pracuje tu drugi dzień.

Muzyka w gastronomii nie wymaga wielkiego projektu. Wymaga jednej decyzji, jednego nośnika i jednej kartki przy odtwarzaczu. Reszta, czyli to, co konkretnie gra i jak brzmi o jedenastej rano, jest już przyjemniejszą częścią pracy - podpowiedzi znajdziesz we wpisie o doborze muzyki tła do kawiarni i restauracji. Wszystko, co przygotowujemy dla lokali, zebraliśmy w dziale HoReCa.